Sözlük · K harfi · 7.013 kelime · sayfa 21/36
K Harfi (Sayfa 21/36)
KIYASİ ile KİLİMCİ arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. K ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için K ile başlayan kelimeler listesine bak.
- kıyasi10
- Kurallı
- kıyaslama14
- Kıyaslamak işi
- kıyaslamak15
- Karşılaştırmak, oranlamak, örneksemek, mukayese etmek
- kıyaslanmak16
- Kıyaslamak işi yapılmak, karşılaştırılmak
- kıydırma15
- Kıydırmak işi
- kıydırmak16
- Kıymak işini yaptırmak
- kıygı13
- Haksızlık, gadir
- kıygın14
- Haksızlığa uğramış (kimse)
- kıygınlık18
- Mağduriyet
- kıyı8
- Kara ile suyun birleştiği yer
- kıyıcı14
- Kıymak işini yapan kimse
- kıyıcılık18
- Kıyıcı olma durumu
- kıyıdaş16
- Aynı denizde kıyısı olan (ülke, şehir).
- kıyık9
- Kıyılmış olan
- kıyılama13
- Kıyılamak işi
- kıyılamak14
- Kıyı boyunca gitmek
- kıyılık12
- Sayanın kenarlarını sağlamlaştırmak ve güzelleştirmek için dikilen şerit hâlindeki parça
- kıyılma12
- Kıyılmak işi
- kıyılmak13
- Çok ince ve küçük parçalar hâlinde doğranmak
- kıyım10
- Kıyma işi
- kıyımlı13
- Herhangi bir biçimde kıyılmış olan
- kıyımlık14
- Bir defada kıyılacak miktarda olan
- kıyın9
- Zulüm
- kıyınma12
- Kıyınmak işi
- kıyınmak13
- Ezilmiş veya kırılmış gibi bir duygu duymak
- kıyıntı12
- Açlık sebebiyle midede duyulan eziklik
- kıyış12
- Kıymak işi veya biçimi
- kıyışma15
- Kıyışmak işi
- kıyışmak16
- Karşılıklı sözleşmek, anlaşıp karar vermek
- kıyma9
- Kıymak işi
- kıymak10
- Çok ince ve küçük parçalar durumunda doğramak
- kıymalı12
- İçinde kıyma bulunan yemek
- kıymalık13
- Kıyma yapmaya elverişli
- kıymasız17
- (yemek için) İçinde kıyma bulunmayan
- kıymet10
- Değer
- kıymetiharbiye26
- Geçerlilik, değer, önem.
- kıymetlendirme21
- Değerlendirme
- kıymetlendirmek22
- Değerlendirmek
- kıymetlenme16
- Kıymetlenmek işi
- kıymetlenmek17
- Değerlenmek
- kıymetli12
- Değerli
- kıymetlilik15
- Değerlilik
- kıymetsiz17
- Değersiz
- kıymetsizlik20
- Değersizlik
- kıymettar13
- Değerli
- kıymık11
- Çok küçük ve sivri tahta, demir veya kemik parçası.
- kıymıklı14
- Üzerinde veya içinde kıymık bulunan
- kıytırık13
- Değersiz, bayağı, basit
- kıytırıklık17
- Kıytırık davranma
- kıyye10
- Okka, dört yüz dirhem
- kız7
- Dişi cinsten çocuk ya da genç, oğlanın karşıtı; duhter.
- kızak9
- Kar veya buz üzerinde kayarak yol alan tekerleksiz taşıt
- kızaklama14
- Kızaklamak işi
- kızaklı12
- kızaklık13
- Döşeme tahtalarının altına çaprazlama olarak konulan uzun ve yassı direklerden her biri
- kızamık13
- Genellikle küçük yaşlarda görülen, kuluçka dönemi bir iki hafta süren, bulaşıcı, ateşli, ufak kızıl lekeler…
- kızamıkçık20
- Kızamığa benzeyen, fakat daha hafif geçen döküntülü bir hastalık.
- kızamıklı16
- Kızamığa yakalanmış
- kızan9
- Erkek çocuk
- kızanlık13
- Kızan olma durumu
- kızarık12
- Kızarmış
- kızarıklık16
- Kızarık olma durumu
- kızarış15
- Kızarmak işi veya biçimi
- kızarma12
- Kızarmak işi
- kızarmak13
- Kırmızı veya ona yakın renk almak
- kızartı12
- Kızarmış yer
- kızartılı15
- Kızartısı olan, kızarmış
- kızartılma16
- Kızartılmak işi.
- kızartılmak17
- Kızartmak işi yapılmak
- kızartış16
- kızartma13
- Kızartmak işi.
- kızartmak14
- Kızarmasına sebep olmak
- kızcağız26
- Kız kelimesinin küçültmesi
- kızcık14
- kızdırılma19
- Kızdırma işine konu olmak veya kızdırma işi yapılmak.
- kızdırılmak20
- Kızdırmak işine konu olmak veya kızdırmak işi yapılmak
- kızdırma16
- Kızdırmak işi.
- kızdırmak17
- Kızmasına sebep olmak, kızmasını sağlamak
- kızevi16
- Kız tarafı.
- kızgın15
- Çok ısınmış, ısıtılmış veya kızdırılmış
- kızgınlaşma24
- Kızgınlaşmak işi
- kızgınlaşmak25
- Kızgın duruma gelmek
- kızgınlık19
- Kızgın, ısınmış olma durumu
- kızık10
- erkek ad
- kızıl10
- Parlak kırmızı renk
- kızılağaç24
- Gürgengillerden, dişi çiçekleri küçük ve sarımtırak, erkek çiçekleri püskül biçiminde olan, kerestesi kolay…
- kızılbaş18
- Şiî mezhebinin bir kolundan olanlara verilen ad
- kızılbaşlık22
- Kızılbaş olma hâli
- kızılboya19
- Kökboyası
- kızılca15
- Kızıla çalar, az kızıl
- kızılcadişi24
- 4-5 m yükseklikte, beyaz çiçekli bir ağaççık
- kızılcahamam26
- Ankara'nın bir ilçesi.
- kızılcık17
- Kızılcıkgillerden, yaprak açmadan çiçeklenen iri gövdeli bir ağaç; kiren (Cornus mas).
- kızılçam17
- Uzun boylu bir çam türü, bir tür orman ağacı
- kızılelma15
- erkek veya kız ad
- kızılımsı18
- Rengi kızılı andıran, kızıla benzeyen, kızıl gibi; kızılsı, kızılımtırak.
- kızılırmak17
- Çankırı'nın bir ilçesi.
- kızılış16
- Kızılmak işi veya biçimi
- kızılkanat15
- Sazangillereden, yüzgeçleri kırmızı, 25-30 cm boyunda, eti kılçıklı bir tatlı su balığı (Scardinus eryhroph…
- kızılkantarongiller29
- Iki çeneklilerden, kızılkantaron, acı yonca gibi cinsleri içine alan bir bitki familyası
- kızılkök19
- Kökboyası
- kızılkurt15
- At ve eşeklerin kalın bağırsaklarında yerleşip kanlarını emen kırmızı bir kurt
- kızılkuyruk20
- Sinekkapangiller familyasının Phoenicurus cinsini oluşturan kuş türlerinin ortak adı, bayağı kızılkuyruk
- kızıllaşmak20
- Kızıl duruma gelmek
- kızıllık14
- Kızıl olma durumu
- kızılma13
- Kızılmak işi
- kızılmak14
- Kızmak işi yapılmak, kızgın, öfkeli duruma gelmek
- kızılören20
- Afyonkarahisar ilinin bir ilçesi.
- kızılötesi22
- Işık tayfında kırmızı alanın ötesindeki alanda yayılmış ısı ışınlarından oluşan, gözle görülmeyen ışınım, °…
- kızılsı14
- kızılşap20
- Açık eflatun renk, lila rengi
- kızıltepe18
- Mardin ilinin bir ilçesi
- kızıltı13
- Bir yerden yansıyan hafif kızıl renk, solgun kızıl
- kızılyaprak22
- Yol kenarlarında biten, sarı çiçek açan bir bitki (Agrimonia eupatorium) koyun otu
- kızılyara16
- Şirpençe
- kızılyörük25
- Yılancık
- kızış13
- Kızma işi.
- kızışık16
- Kızışmış olan, şiddetli
- kızışma16
- Kızışmak işi
- kızışmak17
- Yüksek bir dereceyi bulmak, çok ısınmak
- kızıştırmak21
- Kızışmasını sağlamak
- kızkalbi14
- Şahteregillerden, kalp biçiminde pembe çiçekli bir süs bitkisi
- kızlık11
- Cinsel ilişkide bulunmamış dişi cinsin durumu; bakirlik, bekâret, bikir.
- kızma10
- Kızmak işi.
- kızmabirader21
- Zarla oynanan, karelerde taş yürütüp çeşitli engellerle dolu karelerden oluşan yolu bir an önce bitirmeye d…
- kızmaca15
- Kızmaya, öfkelenmeye dayanan davranış
- kızmak11
- Isıtılan veya ısınan bir nesnenin sıcaklığı çok artması.
- kızmemesi16
- Greyfurt.
- kızoğlan20
- Bakire
- kızoğlankız27
- Bakire
- ki2
- Anlam bakımından birbirleriyle ilgili cümleleri birbirine bağlayan söz
- kibar7
- Büyükler, ulular
- kibarca12
- Kibar bir insana yakışacak biçimde, kibarcasına
- kibarcasına18
- Kibarca
- kibarlaşmak17
- Kibar duruma gelmek, kibarlık kazanmak
- kibarlık11
- Kibar olma durumu, incelik
- kibarzade16
- Soylu bir aileden gelen çocuk.
- kibernetik12
- Güdüm bilimi
- kibir7
- Kendini başkalarından üstün tutma; benlik, böbür, gurur.
- kibirlenme13
- Kibirlenmek işi.
- kibirlenmek14
- Büyüklenmek
- kibirli9
- Kendini büyük gören, büyüklenen, gururlu, mütekebbir
- kibirlilik12
- Kibirli olma durumu
- kibirsiz14
- Kendini büyük görmeyen, büyüklenmeyen
- kibirsizlik17
- Kibirsiz olma durumu
- kibrit8
- Bir ucu sürtünme sonucu yanabilecek birleşimde olan küçük tahta veya karton parçası, çalma
- kibritçi13
- Kibrit satan kimse
- kibritlik11
- Kibrit koymaya yarar yer veya kap
- kibutz12
- İsrail'de ortaklaşa kullanılan yerleşim bölgelerine verilen ad
- kifaf17
- Yaşayacak kadar rızık
- kifafınefis31
- Yaşamaya yetecek kadar olan rızık.
- kifaflanmak24
- Elde ne varsa onunla, çok az yiyecekle karın doyurmak, çok az şeyle yetinmek
- kifayet15
- Yetişir miktarda olma, yetme, kâfi gelme
- kifayetli17
- Yeterli
- kifayetsiz22
- Yetersiz
- kifayetsizlik25
- Yetersizlik
- kiğı12
- Bingöl'ün bir ilçesi.
- kik3
- Dar, uzun ve hafif bir yarış kayığı
- kikirik7
- Zayıf, ince uzun boylu kimse
- kikla5
- Lâpinagillerden, güzel renkli, 50 cm uzunluğunda bir balık (Labrus berggylta)
- kiklon7
- Siklon
- kiklotron11
- Atom araştırmalarında, elektriklenmiş cisimlere yüksek hız veren bir aygıt
- kil3
- Islandığı zaman kolayca biçimlendirilebilen yumuşak ve yağlı toprak
- kile4
- Genellikle tahıl ölçmede kullanılan belirli hacimdeki kap, ölçek
- kiler5
- Yiyecek, içecek ve erzakın saklandığı oda; ambar veya dolap
- kilerci10
- Saraylarda, büyük konaklarda kiler işlerini yöneten kimse
- kilermeni10
- Eczacılıkta kullanılmış olan kırmızı renkli kil
- kilim6
- Döşeme, divan gibi yerlere serilen, genellikle desenli, havsız, kalın, kıl veya yün dokuma.
- kilimci11
- Kilim dokuyan veya satan kimse
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).