Sözlük · K harfi · 7.013 kelime · sayfa 18/36
K Harfi (Sayfa 18/36)
KILCAN ile KIRÇILLIK arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. K ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için K ile başlayan kelimeler listesine bak.
- kılcan10
- At kuyruğu kılından yapılmış kuş tuzağı
- kılçık11
- Balıkların eti arasında bulunan diken gibi ince ve küçük kemik.
- kılçıklı14
- Kılçığı olan
- kılçıksız19
- Kılçığı olmayan
- kıldırış16
- kıldırma13
- Kıldırmak işi
- kıldırmak14
- Kılmak işini yaptırmak
- kıldırtma14
- Kıldırtmak işi
- kılgı11
- Sanat ve bilim dalının ilkelerini düşünce alanından uygulama alanına geçirip gerçekleştirme işi
- kılgılı14
- Eyleme ilişkin olan, yalnız düşünce alanında kalmayıp eyleme dönüşen, uygulamalı
- kılgın12
- Kılgı durumuna geçirilebilen, amelî, pratik
- kılgısal15
- Kılgılı, uygulamalı, pratik
- kılıbık12
- Karısının baskısı altında bulunan erkek; hanım köylü, karısı köylü
- kılıbıklaşmak22
- Kılıbık duruma gelmek.
- kılıbıklık16
- Kılıbık olma durumu
- kılıcına14
- (kalas, cetvel tahtası gibi kalınlığı eninden az olan şeyler için) Keskin ve dar tarafı yukarı gelmek üzere…
- kılıç10
- Uzun, düz veya eğri, ucu sivri, bir veya her iki yüzü keskin, kın içinde bele takılan, çelikten silah; tığ
- kılıççı16
- Kılıç yapan veya satan (kimse)
- kılıçhane18
- Kılıç yapılan yer
- kılıçkalkan16
- erkek ad
- kılıçkuyruk20
- Kemikli balıklar takımından uzunluğu 8-10 cm olan, tropik süs balığı
- kılıçlama15
- Kılıçlamak işi
- kılıçlı13
- Kılıç taşıyan
- kılıf13
- Bir şeyi korumak için kendi biçimine göre, çoğunlukla yumuşak bir nesneden yapılmış özel kap
- kılıfçı19
- Kılıflama işini yapan kimse
- kılıflama18
- Kılıflamak işi
- kılıflı16
- Kılıfı olan veya kılıf içinde bulunan
- kılıfsız21
- Kılıfı olmayan veya kılıf içinde bulunmayan
- kılık7
- Bir kişinin giyinişi, dış görünüşü, üst baş
- kılıklı10
- Herhangi bir kılıkta olan, kıyafetli
- kılıksız15
- Giyimi düzgün olmayan, sünepe, süflî
- kılıksızlık19
- Kılıksız olma durumu
- kılınış13
- Kılınmak işi veya biçimi
- kılınma10
- Kılınmak işi
- kılınmak11
- Kılmak işi yapılmak
- kılır7
- Maydanozgillerden, bir yıllık ve özel kokulu otsu bir bitki (Ammi visnaga)
- kılış10
- Kılmak işi veya biçimi
- kılkapan13
- Kehribar
- kılkıran10
- Saçkıran
- kılkuyruk14
- Ördekgiller familyasından, uzunluğu 55-65 santimetre, kuyruğu sivri, tüyleri ak yeşil karışık, gagası, ayak…
- kıllanma10
- kıllanmak11
- Kılları çıkmak
- kıllı7
- Kılı olan, kıl ile kaplı.
- kıllıca12
- kıllılık11
- kılma7
- Kılmak işi
- kılmak8
- etmek, yapmak
- kılsız12
- Kılı Olmayan
- kılükal10
- Dedikodu, söylenti
- kımıl8
- Yarım kanatlılardan, sap, çiçek, yaprak ve başakları emerek veya yiyerek ekin hastalığına yol açan, vücudu…
- kımıldama15
- Kımıldamak işi
- kımıldamak16
- Olduğu yerde kendi kendine hareket etmek; kımıldanmak, kıpırdamak, kıpırdanmak, kıpramak.
- kımıldanış19
- Kımıldanma işi
- kımıldanma16
- Kımıldanmak işi
- kımıldanmak17
- Kımıldamak
- kımıldatmak17
- Yerinden biraz oynatmak, hafifçe hareketlendirmek
- kımıltı11
- Hafif ve sürekli kımıldama
- kımız11
- Eski Türkler'de at sütü ve kanıyla yapılan bir tür alkollu içecek.
- kımkım10
- Ağır ağır konuşan (kimse)
- kımlanma11
- Kımlanmak işi veya durumu
- kımlanmak12
- (kuş için) Uçmaya hazırlanmak
- kın4
- Bıçak, kılıç gibi kesici araçı kabı
- kına5
- Kınagiller (Lythraceae) familyasından bir çiçekli bitki; kına ağacı
- kınacık12
- Buğday pası mantarının, tahıl bitkilerinin sap ve yapraklarında oluşturduğu pas rengindeki hastalık
- kınakına10
- kınalama10
- Kınalamak işi
- kınalamak11
- Kına koymak, kına ile boyamak
- kınalanma11
- Kınalanmak işi
- kınalanmak12
- Kına konulmak, kına yakılmak.
- kınalı8
- Kına ile boyanmış olan.
- kınama8
- Kınamak işi, ayıplama, takbih
- kınamak9
- Yapılan bir işin kötü oduğunu belirten biçimde söz söylemek, ayıplamak
- kınanma9
- Kınanmak işi
- kınanmak10
- Kınamak işi yapılmak
- kınasız13
- Kına ile boyanmamış
- kınayış14
- Kınamak işi veya biçimi
- kındıra11
- Sulak yerlerde yetişen, ince uzun yapraklarının kenarları keskin, koyu renkli bir tür çayır otu
- kındıraç15
- Oluk veya yiv açmaya yarayan araç
- kınık7
- Bir erkek ismi
- kınlama9
- Kınlamak işi
- kınlamak10
- Bir şeye kın yapmak veya bir şeyi kınına geçirmek.
- kınlı7
- Kını olan, bir kınla sarılı olan
- kınlılık11
- kınnap11
- Kaba şeyler dikmeye, bağlamaya yarayan ince sicim veya kalın iplik
- kınsız12
- Kını olmayan
- kıpçak14
- Ağaç kovuğu
- kıpçakça19
- Kıpçak Türkçesi
- kıpık11
- Yarı kapalı (göz)
- kıpıklık15
- Kıpık olma durumu
- kıpırdak16
- Çok hareketli, yerinde duramayan, canlı
- kıpırdaklık20
- Kıpırdak olma durumu
- kıpırdama18
- Kıpırdamak, kıpırdanmak işi
- kıpırdamak19
- Kımıldamak
- kıpırdanmak20
- Kımıldamak
- kıpırdaşmak23
- Kımıldamak, kıpır kıpır etmek
- kıpırdatma19
- Kıpırdatmak işi
- kıpırdatmak20
- Kımıldatmak, yerinden oynatmak
- kıpırtı14
- Hafif ve sürekli kımıldanma, kımıltı
- kıpırtılı17
- Kıpırtısı olan
- kıpışık17
- kıpıştırmak22
- Göz kapaklarını üst üste birçok kez açıp kapamak
- kıpkıp16
- Gözünü çok kırpan (kimse)
- kıpkırmızı22
- Her yanı kırmızı
- kıpkızıl18
- Her yanı kızıl
- kıpma11
- Kıpmak işi
- kıpmak12
- Gözkapaklarını çabucak açıp kapamak.
- kıprama13
- Kıpırdama, kıpramak işi
- kıpramak14
- Kımıldamak
- kıprayış19
- Kıpramak işi veya biçimi
- kıprayışlı22
- Kıpırtılı
- kıprayışsız27
- Kıpırtısı olmayan, kıpırtısız
- kıpti10
- Mısır halkından olan kimse.
- kıptice15
- kıptilik13
- kır4
- Beyazla az miktarda siyah karışmasından oluşan renk
- kıraat7
- Okuma
- kıraathane15
- Kahve, kahvehane
- kıraathaneci20
- Kıraathane işleten kimse
- kıraathanecilik23
- Kıraathaneci olma durumu
- kıracak11
- Nalbantların atın tırnağını kesmek için kullandıkları keskin demir alet.
- kıraç9
- Verimsiz veya susuz, bitek olmayan (toprak).
- kıraçlaşmak19
- Kıraç duruma gelmek, verimsizleşmek
- kıraçlık13
- Kıraç olma durumu veya kıraç yer
- kırağı15
- Donma derecesinin altındaki sıcaklıklarda havadaki su buharının ağaç dalları, elektrik direkleri vb. katı c…
- kırağılı18
- Kırağısı olan
- kıran6
- Bir topluluğun ve özellikle hayvanların büyük bölümünü yok eden hastalık veya başka neden, ölet, afet
- kıranta8
- Saçları ağarmaya başlamış erkek.
- kırat6
- Elmas, zümrüt gibi değerli taşların tartısında kullanılan iki desigramlık ölçü birimi.
- kıratlık10
- Kıratı olan, herhangi bir kırat değerinde olan (taş)
- kıray8
- Yol kesen, asi
- kırba8
- Sakaların içinde su taşıdıkları ağzı dar, altı geniş, deriden yapılmış kap, su kabı, matara
- kırbacık15
- Tulumcuk
- kırbaç12
- Tek parça deri veya uzun esnek bir değneğin ucuna sırım bağlanarak yapılmış vurma aracı
- kırbaçlamak18
- Kırbaçla vurmak
- kırbaçlanma18
- Kırbaçlanmak işi
- kırbaçlanmak19
- Kırbaçla dövülmek
- kırbaçlatmak19
- Kırbaçlamak işini yaptırmak
- kırca9
- Hafif kırlaşmış
- kırcı10
- Dolu
- kırcın11
- Hayvan kıranı
- kırç8
- Kışın, sisli havalarda, ağaç dallarını, toprak çıkıntılarını vb. yerleri kaplayan buz tabakası
- kırçıl11
- Kırlaşmaya başlamış, kır renkli
- kırçıllanma17
- Kırçıl duruma gelme
- kırçıllanmak18
- Kırçıl duruma gelmek, ağarmak
- kırçıllaşma20
- Krıçıllaşmak durumu
- kırçıllaşmak21
- Krıçıl duruma gelmek
- kırçıllık15
- Kırçıl olma durumu
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).