Sözlük · K harfi · 7.013 kelime · sayfa 15/36
K Harfi (Sayfa 15/36)
KEDİDİLİ ile KENDİRCİ arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. K ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için K ile başlayan kelimeler listesine bak.
- kedidili12
- Genellikle dondurmanın yanında yenilen bir tür tatlı bisküvi
- kedigiller16
- Etçiller takımının bir familyası. Kedigiller, kedimsiler alt takımı içinde yer alır
- kedigözü25
- Taşıtların arkasındaki kırmızı renkli işaret lambası
- kef9
- Lezzet verme amacıyla tereyağından elde edilen katkı maddesi
- kefal11
- Kefalgillerden, orta büyüklükte, çok pullu, küt başlı, gümüş renginde, beyaz etli bir balık; topbaş balık (…
- kefalet13
- Birinin borcunu ödememesi veya verdiği sözü yerine getirmemesi durumunda bütün sorumluluğu üzerine alma dur…
- kefaleten15
- Kefalet yoluyla
- kefaletname18
- Yükümlenme belgesi
- kefalgiller21
- Kefallarla onlara yakın türleri kapsayan kemikli balıklar familyası
- kefaller14
- Kefalgiller, kum balığıgiller, cennet balığıgiller, uskumrugiller familyalarını içine alan kemikli balıklar…
- kefaret13
- Bir günahı Tanrı'ya bağışlatmak umuduyla verilen sadaka veya tutulan oruç.
- kefe10
- Terazi gözlerinden her biri.
- kefeki12
- Yapılarda kullanılan açık renkli, delikli, hafif, işlenmesi kolay, ateşe dayanıklı bir tür taş
- kefeleme15
- Kefelemek işi
- kefelemek16
- (atı) Kefe (II) ile silip tüylerini parlatmak
- kefeli12
- Kefesi olan
- kefen11
- Ölünün gömülmeden önce sarıldığı beyaz bez, yakasız gömlek, yakasız mintan
- kefenci16
- Cenaze gereçleri satan kimse
- kefenleme16
- Kefenlemek işi veya durumu
- kefenlemek17
- Ölüye kefen sarmak, tekfin etmek
- kefenli13
- Kefene sarılmış
- kefenlik14
- Kefen olarak kullanılmaya elverişli (bez)
- kefensiz18
- Kefene sarılmamış
- kefere12
- Müslüman olmayanlar, kâfirler
- kefesiz17
- Kefesi olmayan.
- kefil11
- Borcunu ödemeyenin veya verdiği sözü yerine getirmeyenin bütün sorumluluğunu üzerine alan kimse
- kefillik14
- Kefalet
- kefir11
- Özel bir maya mantarıyla keçi veya inek sütünün mayalanmasıyla hazırlanan ekşi içecek
- kefiye14
- Arapların kullandığı ve omuzları da örten, püsküllü erkek baş örtüsü
- kefne11
- Çuvaldız veya kalın iğne ile iş işleyen kişinin eline geçirdiği demirli kayış, yüksük
- kehanet11
- Bir olayın gerçekleşeceğini önceden bilme, kâhinlik, öndeyi, prediksiyon
- kehkeşan15
- Samanyolu
- kehle9
- Bit
- kehribar14
- Süs eşyası yapımında kullanılan, açık sarıdan kızıla kadar türlü renklerde, yarı saydam, kolay kırılan ve b…
- kek3
- Ana maddeleri yumurta, un ve şeker olan, içerisine kuru üzüm, kakao, fındık vb. konularak fırında pişirilen…
- keka4
- Keyifli bir durum anlatılırken "ne güzel, ne iyi" anlamlarında söylenen bir söz.
- keke4
- Kekeme
- kekeç8
- Kekeme
- kekelemek10
- Damak sesleriyle başlayan sözcükleri ve heceleri tekrarlayarak ve keserek konuşmak
- kekeleyiş14
- Kekelemek işi veya biçimi
- kekelik7
- Kekemelik
- kekeme7
- Damak sesleriyle başlayan kelimeleri ve heceleri tekrarlayarak birdenbire söyleyen ve keserek konuşan, keke
- kekemeleşmek17
- Kekeme durumuna gelmek
- kekemelik10
- Kekeme olma durumu, rekâket
- kekik5
- Ballıbabagillerden, karşılıklı küçük yapraklı, beyaz, pembe, kırmızı başak durumunda çiçekleri olan ve çiçe…
- kekikli7
- Üzerine veya içine kekik konulmuş olan
- keklik6
- Sülüngillerden, güvercin büyüklüğünde, eti için avlanan, tüyü boz, ayakları ve gagası kırmızı renkte bir ku…
- kekre5
- Tadı acımtırak, ekşimsi ve buruk olan.
- kekrelik8
- Kekre olma durumu
- kekremsi10
- Tadı az kekre olan.
- kekremsilik13
- Kekremsi olma durumu
- kel3
- Saçsız olan kimse
- kelalaka8
- Alakası yok, ne ilgisi var anlamlarında kullanılan bir söz.
- kelam6
- Söyleme şekli, söyleme
- kelamıkibar15
- Özdeyiş
- kelaynak10
- Aynakgiller familyasından bir aynak türü
- kele4
- Boğa, tosun
- kelebek9
- Pul kanatlılardan, vücudu, kanatları ince pullarla ve türlü renklerle örtülü, dört kanatlı, çok sayıda türl…
- kelebekler12
- Pul kanatlılar
- keleci9
- Öz veya kusursuz, düzgün söz
- kelek5
- Olgunlaşmamış, ham kavun
- keleklik8
- Kelek olma durumu
- kelem6
- Lahana.
- keleme7
- Sürülmeden bırakılmış (tarla)
- kelep9
- Büyük iplik çilesi
- kelepçe14
- Tutukluların kaçmasını önlemek için bileklerine takılan demir halka; bilezik.
- kelepçeleme19
- Kelepçelemek işi
- kelepçelemek20
- Kelepçe takmak
- kelepçelenme20
- Kelepçelenmek işi
- kelepçeli16
- Kelepçesi olan
- kelepçi14
- kelepir11
- Değerinden çok aşağı bir fiyatla alınan veya alınabilecek olan (şey)
- kelepirci16
- Her şeyi kelepir olarak ele geçirmek isteyen (kimse)
- kelepircilik19
- Kelepircinin işi
- kelepleme14
- Keleplemek işi
- kelepser13
- Atın baş vurmasını engelleyen kayış
- keler5
- Kertenkele, bukalemun gibi yerde sürünerek ilerleyen, beşer parmak ve dörder ayaklı, çok uzun kuyruklu sürü…
- kelergiller15
- Asıl köpek balıklarıyla vatozlar arasında geçit sayılabilecek balıkları kapsayan kemikli balıklar familyası
- keles6
- Bursa'nın bir ilçesi.
- keleş8
- Yiğit, cesur, bahadır
- keleşlik11
- Keleş olma durumu
- kelifit13
- Hidratlı doğal magnezyum silikat
- kelik5
- Eski ayakkabı
- kelime7
- Mânâlı ses veya ses birliği, söz, sözcük, lügat
- kelimeleşmek17
- Kelime durumuna, söz varlığı hâline gelmek, söze dönüşmek
- kelimesiz14
- Sessiz
- kelkit6
- Gümüşhane ilinin bir ilçesi.
- kelle5
- Koyun, kuzu ve keçinin pişirilmiş başı
- kelleci10
- Kelleyi pişiren veya satan kimse.
- kelleşme12
- Kelleşmek işi
- kelleşmek13
- Kel durumuna gelmek
- kelli5
- Sonra edatı gibi, çıkma durumundaki sözlerin ardı sıra geldiğinde birbirine bağladığı iki hükümden birincis…
- kellik6
- Kel olma durumu
- keloğlan16
- Türk masallarının çoğunda geçen, sonunda zekâsı ve yiğitliğiyle amacına eren bir kahramanın adı
- kelt4
- kem4
- Noksan, eksik
- kemah10
- Erzincan ilinin bir ilçesi.
- kemal6
- Bilgi ve erdem bakımından olgunluk, yetkinlik, erginlik, eksiksizlik
- kemaliafiyet21
- Ağız tadı
- kemalist10
- Atatürkçü
- kemaliye11
- Erzincan ilinin bir ilçesi
- kemalizm13
- Atatürkçülük
- kemalpaşa17
- İzmir ilinin bir ilçesi
- keman6
- Bir yaylı çalgı aleti
- kemancı12
- Keman yapan veya çalan kimse
- kemançe11
- kemane7
- Keman ve kemençe yayı, arşe
- kemani7
- Alaturka müzikte keman çalan kimse
- kemankeş12
- Ok atıcı, okçu
- keme5
- Sıçan
- kemençe11
- Yayla diz üzerinde çalınan, kemana benzer, üç teli olan küçük bir çalgı
- kemençeci16
- Kemençe çalan veya yapan kimse
- kement7
- Hayvanları yakalamak için kullanılan, ucu ilmikli, kaygan uzun ip.
- kementlemek13
- Kement geçirmek
- kemer6
- İki sütun veya ayağı birbirine üstten yarım çember, basık eğri, yonca yaprağı vb. biçimlerde bağlayan ve üz…
- kemerci11
- kemere7
- Güvertenin döşenebilmesi için posta uçlarını birleştiren enine (omurgaya dik) konan kısımlar, güverteyi taş…
- kemerleme11
- Kemerlemek işi
- kemerli8
- Üzerinde kemeri olan veya kemer takılmış olan
- kemerlik9
- Bazı işçi ve satıcıların araç veya gereçlerini koymak için bellerine taktıkları, gözlere ayrılmış, tahta, m…
- kemersiz13
- Kemeri olmayan
- kemha10
- Bir çeşit ipek kumaş
- kemik6
- İnsanın ve omurgalı hayvanların çatısını oluşturan türlü şekildeki sert organların genel adı
- kemikçik12
- Küçük kemik
- kemikleşmek16
- Kemik durumuna gelmek
- kemikli8
- Kemiği olan veya çok kemiği olan
- kemiksi9
- Kemiğe benzeyen
- kemiksiz13
- Kemiği olmayan
- kemiksizlik16
- Kemiksiz olma durumu
- kemircik12
- Burun, kulak vb de bulunan küçük kıkırdak
- kemirdek11
- Kuyruğun iskeleti
- kemirgen13
- Kesici dişleri çok iyi gelişmiş olan
- kemirgenler16
- Tavşan, kobay, kirpi, sıçan ve kunduz gibi köpek dişleri olmayan ve kesici dişleri iyi gelişmiş memeliler t…
- kemirici12
- Kemirme özelliği olan memeli
- kemiriciler15
- Tavşan, kobay, kirpi, sıçan ve kunduz gibi köpek dişleri olmayan ve kesici dişleri iyi gelişmiş memeliler t…
- kemiricilik15
- Kemirici olma durumu
- kemirilme11
- Kemirilmek işi
- kemirilmek12
- Kemirmek işine konu olmak
- kemiriş11
- Kemirmek işi veya biçimi
- kemirme9
- Kemirmek işi
- kemirmek10
- Sert bir şeyi dişleriyle azar azar koparmak
- kemiyet10
- kemlik7
- Kötülük
- kemoterapi16
- Kimyasal tedavi, ilaç tedavisi, em iyiltimi
- kemre6
- Gübre
- kemreleme11
- Kemrelemek işi
- kemrelemek12
- Gübrelemek
- kemrelik9
- Gübrelik
- kenar5
- Bir şeyin, bir yerin bitiş kısmı veya yakını, kıyı, yaka
- kenarcı11
- Deniz kıyılarında avlanan balıkçı
- kenarlı8
- Herhangi bir biçimde kenarı olan
- kenarlık9
- Kenar bölümünü oluşturan şey.
- kenarortay13
- Üçgenlerin köşelerini bu köşelerin karşısındaki kenarlarını orta noktalarına birleştiren doğru parçası.
- kenarsız13
- Kenarı olmayan
- kendi7
- İyelik ekleri alarak kişilerin öz varlığını anlatmaya yarayan dönüşlülük zamiri, öz, zat
- kendigelen16
- Umulmadık bir zamanda gelen ve gelişinden sevinç duyulan kimse veya şeyler için söylenir
- kendiliğinden24
- Başka şeylerin etkisi olmaksızın, kendi kendine, bizatihi
- kendiliğindenlik27
- Dıştan bir belirleme ile değil, kendi kendine gerçekleşen etkinlik
- kendilik10
- Nesnenin varlığını veya tözünü oluşturan şey
- kendince13
- Kendine göre, kendi bakımından, kendisince
- kendinden13
- Kendi aklından, kendi kendine
- kendir8
- Kenevir
- kendirci13
- Kendir yetiştiren kimse
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).