Sözlük · Ö harfi · 845 kelime · sayfa 4/5
Ö Harfi (Sayfa 4/5)
ÖTÜŞME ile ÖZLEŞTİRMEK arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. Ö ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için Ö ile başlayan kelimeler listesine bak.
- ötüşme18
- Ötüşmek işi
- ötüşmek19
- Birlikte veya karşılıklı ötmek
- övdürme24
- övdürmek25
- övebilme23
- öveç19
- İki üç yaşındaki erkek koyun.
- övgü22
- Birini, bir şeyi övmek için söylenen söz veya yazılan yazı, methiye
- övgücü29
- Birini veya bir şeyi öven kimse, övücü
- övgücülük34
- Övgücü olma durumu
- övme17
- Övmek eylemi
- övmek18
- Birinin veya bir şeyin iyiliklerini, üstünlüklerini söyleyerek değerini yüceltmek, methetmek, sena etmek, y…
- övücü24
- Birini veya bir şeyi öven kimse, övgücü
- övücülük29
- Övücü olma durumu
- övülme21
- Övülmek işi
- övülmek22
- Övmek işine konu olmak
- övülüş25
- Övülmek işi veya biçimi
- övünce23
- Övünç kaynağı.
- övünç22
- Övünme, kıvanç, iftihar
- övünek20
- Övünülecek şey, övünç kaynağı veya sebebi
- övüngen25
- Çok övünen, farfara
- övüngenlik28
- Çok övünme durumu
- övünme21
- Övünmek eylemi, kıvanç
- övünmek22
- Bir niteliği sebebiyle kendini yücelmiş sayarak bundan abartmalı bir biçimde söz etmek, iftihar etmek
- övüntü22
- Övünülecek tutum veya davranış
- övünüş25
- övüş21
- Övmek eylemi ya da biçimi.
- öykü14
- Ayrıntılarıyla anlatılan olay.
- öykücü21
- Hikâyeci
- öykücülük26
- Hikâyecilik
- öyküleme19
- Tahkiye
- öykülemek20
- Tahkiye etmek
- öyküleştirmek27
- Öykü durumuna getirmek
- öykünce20
- Fabl
- öykünme18
- Öykünmek işi, taklit
- öykünmeci23
- Öykünen, benzemeye çalışan, taklitçi kimse
- öykünmecilik26
- Öykünmeci olma durumu
- öykünmek19
- Birinin yaptığı gibi yapmak, birine veya bir şeye benzemeye çalışmak, taklit etmek
- öykünüş22
- öyle12
- O yolda, o biçimde, o tarzda
- öylece17
- O biçimde, tam öyle
- öylelikle17
- O yoldan, o biçimde, sonunda, öylece
- öylesi15
- Ona benzer, onun gibisi
- öylesine17
- Aşırı bir biçimde, fazla, o kadar çok, o derece; öylemesine, usulden.
- öyleyse18
- O hâlde
- öz11
- "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten söz
- özalp18
- Van ilinin bir ilçesi.
- özbek16
- Özbekistan Cumhuriyeti’nde yaşayan Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse.
- özbekçe21
- yazılmış olan
- özbeöz26
- Gerçek, öz
- özbeslenen22
- Besinini bağımsız olarak sağlayan, inorganik azot, azotlu madde ve CO2'den protein ve karbonhidratların sen…
- özcesi19
- Sözün özü, özet olarak, kısacası, sözün kısası.
- özdek16
- Duyularla algılanabilen, bölünebilen, ağırlığı olan nesne, madde
- özdekçi21
- Materyalist, maddeci
- özdekçilik24
- Her şeyin maddeden oluştuğunu ve bilinç de dahil olmak üzere bütün görüngülerin maddi etkileşimler sonucu o…
- özdeksel20
- Özdekle ilgili, tinsel karşıtı, maddi
- özden16
- Timüs
- özdenlik19
- Özden olma durumu
- özdeş19
- Her türlü nitelik bakımından eşit olan, ayırt edilmeyecek kadar benzer olan, aynı.
- özdeşleme24
- Özdeşlemek işi
- özdeşlemek25
- Matematik kuramın nesneleri ile fiziksel nesneler arasında bağıntı kurmak.
- özdeşleşme28
- Özdeşleşmek işi.
- özdeşleşmek29
- Özdeş duruma gelmek
- özdeşleştirme31
- Özdeşleştirmek işi.
- özdeşleştirmek32
- Özdeş duruma getirmek
- özdeşlik22
- İki yanı, değişkenlerinin her değeri için eşit olan denklem
- özdeştirme25
- Özdeştirmek işi veya durumu
- özdeştirmek26
- Başka birinin ve bir grubun ölçülerini, beklentilerini benimsemek
- özdeyiş23
- Bir düşünceyi, bir duyguyu, bir ilkeyi kısa ve kesin bir biçimde anlatan, genellikle kim tarafından söylend…
- öze12
- Bir türde ya da bireyde bulunan, aynı cinsten başka hiçbir türde ya da bireyde rastlanılmayan
- özek13
- Bir şeyin çevreden aynı uzaklıkta olan yeri, özek
- özel13
- Yalnız bir kişiye, bir şeye ait veya ilişkin olan, spesiyal
- özelge19
- özelik15
- Herhangi bir durumu gösterebilme yeteneği
- özelleşme22
- Özelleşmek işi
- özelleşmek23
- Özel bir duruma gelmek
- özelleştirilmek28
- Bir şeyi kendine has hale getirmek
- özelleştirme25
- Özelleştirmek işi
- özelleştirmek26
- Bir şeyi özel duruma getirmek veya özel olarak kullanmak
- özellik16
- Bir şeyin benzerlerinden veya başka şeylerden ayrılmasını sağlayan nitelik; hususiyet, hasiyet, hassa, mahs…
- özellikle18
- Özel olarak, her şeyden önce, başta, hele, bilhassa, hassaten, hususuyla, bahusus, mahsus, mahsusen
- özellikli18
- Bir türün, bir olayın karakteristik yönünü veren, spesifik
- özeme15
- Özemek işi veya durumu
- özemek16
- Yoğurt, pekmez gibi koyu şeyleri suyla inceltmek, sulandırmak
- özen13
- İşin elden geldiğince iyi olmasına çabalama, özenme, itina, ihtimam
- özenç17
- İstek
- özendirme21
- Özendirmek durumu, işi, teşvik
- özendirmek22
- Özenmesini sağlamak, teşvik etmek
- özengen20
- Amatör
- özengenlik23
- Özengen olma durumu, amatörlük
- özeni14
- Özenme işi
- özenilme18
- özenilmek19
- Bir şeye özenti duyulmak.
- özeniş18
- Özenmek eylemi ya da biçimi.
- özenle15
- Titizlik göstererek
- özenli15
- Özen gösterilerek yapılan, itinalı
- özenlice20
- özenme16
- özenmek17
- Beğendiği şeye benzemeye çalışmak, o şeyi yapmak için çaba göstermek
- özensiz20
- Özen gösterilmeyen, itinasız
- özensizlik23
- Özensiz olma durumu, itinasızlık
- özenti15
- Benzemeye çalışmak
- özentici20
- Birine veya bir şeye benzemeye çalışan
- özenticilik23
- Özentici olma durumu
- özentili17
- Özenti ile yapılan
- özentisiz22
- Özenti olmadan yapılan, özenti gösterilmeden yapılan, özenmeden yapılan
- özerk14
- Ayrı bir yasaya bağlı olarak kendi kendini yönetme yetkisi olan (kuruluş)
- özerkleşme23
- Özerkleşmek işi veya durumu
- özerkleşmek24
- Özerk duruma gelmek
- özerkleştirme26
- Özerkleştirmek işi veya durumu
- özerkleştirmek27
- Özerk duruma getirmek, özerklik vermek
- özerklik17
- Bir topluluğun, bir kuruluşun ayrı bir yasaya bağlı olarak kendi kendini yönetme, hakkı muhtariyet, muhtari…
- özet13
- Bir yazı veya sözün anlamını daha kısa ve özlü biçimde veren yazı veya söz, hülasa, fezleke, ekspoze.
- özetleme18
- Özetlemek işi
- özetlemek19
- Yazı veya sözü daha az sözle, daha kısa bir biçimde anlatmak, özünü vermek, kısaltmak, hulâsa etmek
- özetlenme19
- Özetlenmek işi
- özetlenmek20
- Özet durumuna getirilmek, hulâsa edilmek
- özezer18
- Aşağılanmaktan, kendisine eziyet edilmesinden, ruhsal ya da fiziksel acı verilmesinden hoşlanan.
- özezerlik21
- Fiziksel acı veya aşağılatıcı davranışlarla doyuma ulaşma biçiminde beliren cinsel sapkınlık.
- özge17
- Başka
- özgeci22
- Kişisel yarar gözetmeksizin başkasına yararlı olmaya çalışan (kimse)
- özgecil23
- Özgeci tutumu olan
- özgecilik25
- Özgeci olma durumu
- özgü19
- Birine, [[bir şey|bir şey]e]] ait olan, öze, has, mahsus
- özgül20
- Bir türle ilgili, bir türe ilişkin
- özgüleme24
- Özgülemek işi
- özgülemek25
- Bir şey veya bir yeri birine, bir şeye ayırmak, vermek, hasretmek, tahsis etmek
- özgüllük25
- Bir etkileşimin ancak belli tür özdecikler arasında kuvvetli oluşu niteliği
- özgülük24
- Özgü olma durumu, özellik
- özgün20
- Bir buluş sonucu olan, nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan.
- özgünleşme29
- Özgünleşmek işi
- özgünleşmek30
- Özgün duruma gelmek
- özgünleştirme32
- Özgünleştirmek işi
- özgünleştirmek33
- Özgün duruma getirmek.
- özgünlük25
- Özgün olma durumu
- özgür20
- Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya, şarta bağlı olmayan, serbest, hür
- özgürce25
- Özgür bir biçimde
- özgürleşme29
- Özgürleşmek işi
- özgürleşmek30
- Özgür duruma gelmek
- özgürleştirme32
- Özgürleştirmek işi
- özgürleştirmek33
- Özgür duruma getirmek, özgür hâle gelmesini sağlamak
- özgürlük25
- Herhangi bir kısıtlamaya, zorlamaya bağlı olmaksızın düşünme veya davranma, herhangi bir şarta bağlı olmama…
- özgürlükçü32
- Özgürlük yanlısı
- özgürlükçülük37
- Özgürlükçü olma durumu
- özişler19
- özlem15
- Bir kişiyi veya bir şeyi görme, kavuşma isteği, özlenti, hasret, tahassür
- özleme16
- Özlemek işi, iştiyak
- özlemek17
- Bir kimseyi, bir yeri veya bir şeyi görmeyi, ona kavuşmayı istemek, göreceği gelmek; göreslemek.
- özlemli17
- Özlemi olan, özleyen, hasretli
- özlemsiz22
- özleniş19
- özlenme17
- Özlenmek işi
- özlenmek18
- Özlemek işine konu olmak
- özlenti16
- Özlem
- özlentili18
- Özlem taşıyan, özlem dolu
- özleşme20
- Özleşmek işi, arılaşma
- özleşmek21
- Öz durumuna veya özlü bir duruma gelmek, arılaşmak
- özleştirme23
- Özleştirmek işi, arılaştırma
- özleştirmeci28
- Özleştirmeden yana olan kimse, pürist.
- özleştirmecilik31
- Bir dili yabancı ögelerden arıtarak arı, katışıksız bir duruma getirme ve kendi imkânlarıyla geliştirmeyi a…
- özleştirmek24
- Öz durumuna getirmek, özlü durum kazandırmak, arılaştırmak
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).