Sözlük · İ harfi · 2.219 kelime · sayfa 8/12
İ Harfi (Sayfa 8/12)
İRŞAT ile İSTENÇLİ arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. İ ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için İ ile başlayan kelimeler listesine bak.
- irşat8
- Doğru yolu gösterme
- irtibat9
- Bağlantı
- irtibatlı12
- Bağlantılı
- irtibatsız17
- Bağlantısız
- irtibatsızlık21
- Bağlantısızlık
- irtica9
- Gericilik
- irticai10
- Gericilikle ilgili gerici (davranış, tutum)
- irtical10
- Bir manzumeyi veya sözü birdenbire düşünmeden, içine doğduğu gibi söyleme, doğaç
- irticalen12
- Doğaçtan
- irtifa12
- Yükseklik
- irtifak13
- (kap) dolma
- irtihal11
- Ölüm
- irtikap11
- irtisam9
- Resmi çıkma, resmi çizilme
- irtişa9
- Yemece, rüşvet
- is3
- Dumanın değdiği yerde bıraktığı kara leke.
- isa4
- Hristiyanlığın temel figürü.
- isabet9
- Hedefe varma, hedefi vurma
- isabetli11
- Yerine düşmüş, yerinde, uygun
- isabetlilik14
- İsabetli olma durumu
- isabetsiz16
- Uygunsuz
- isabetsizlik19
- İsabetsiz olma durumu
- isal5
- Ulaştırma
- isale6
- Akıtma
- iscehisar18
- Afyonkarahisar ilinin bir ilçesi.
- isevi12
- İsa dinine inanan kimse.
- isevilik15
- Hristiyanlık
- isfendan17
- Akçaağaç.
- ishal10
- Olağandan daha çok, daha sık ve sulu dışkı çıkarma, sürgün, ötürük, iç sürme, cır cır, amel, linet
- ishalli12
- Ishali olan
- isilik7
- Terlemekten veya sıcaktan vücutta meydana gelen küçük pembe kabartılar; ısırgın.
- isim6
- Anılacak değer, önem
- isimci11
- Adcı
- isimcilik14
- Adcılık
- isimlendirme17
- İsimlendirmek işi
- isimlendirmek18
- İsim vermek
- isimleştirme18
- Adlaştırmak işi, isimleştirme işi, adlaştırma.
- isimli8
- İsim alan, ismi olan kişi
- isimlik9
- Ismin yazıldığı plâketin konulduğu yer
- isimsiz13
- İsim almayan, ismi olmayan kişi
- isimsizlik16
- Adsiz olma durumu
- iskalarya12
- Çarmıhların halat basamakları
- iskambil12
- Bir yüzünde sayılar veya resimler bulunan, çeşitli, oyunlar oynamaya yarayan kart, oyun kâğıdı
- iskandil11
- Denizin derinliğini ölçme
- iskandinav19
- Kuzey Avrupa yarım adalarının bütünü
- iskarpela14
- Tahta, metal veya taşı işlemeye yarayan çelik araç
- iskarpin13
- Ökçeli, konçsuz ayakkabı
- iskarto9
- Yapağı kırıntısı
- iskele7
- Deniz taşıtlarının yanaştığı, çoğu tahta ve betondan yapılmış, denize doğru uzanan yer.
- iskelet8
- İnsan ve hayvan bedeninin kemik çatısı, teşrih
- iskemle9
- Arkalıksız sandalye
- iskenderun14
- Hatay ilinin bir ilçesi.
- iskerlet9
- Dikenli salyangoz
- iskete7
- Serçegillerden, gagaları dişli, zararlı böcek ve kurtlarla beslenen, güzel sesli bir kuş .
- iskilip12
- Çorum ilinin bir ilçesi.
- iskitçe11
- Iskitlerin dili
- iskitler9
- MÖ Vlll-Vll yüzyıllarda Orta Asya'dan Güney Rusya'ya göç eden bir kavim
- iskoç10
- iskoçça15
- iskonto10
- İndirim, tenzilat, kırdırma
- iskontolu13
- İndirimli, tenzilatlı
- iskontosuz18
- İndirimsiz, tenzilatsız
- iskorbüt14
- C vitamini eksikliği nedeniyle, dermansızlık, zayıflık ve dişetlerinin yangısı gibi belirtilerle kendini gö…
- iskorçina14
- Birleşikgillerden, lezzetli kökleri sebze olarak kullanılan, Akdeniz bölgesinde çok yetiştirilen bir bitki…
- iskorpit14
- İskorpitgillerden, iri başlı, yüzgeçlerinde yakıcı dikenleri bulunan, eti beğenilen bir balık
- iskota8
- Yelkenleri açmak ve tutmak için alt köşelerine bağlanan halat, zincir ve palangadan oluşan donanım
- islahiye15
- islamcı13
- islamlaştırma20
- Müslüman olmasını sağlama
- islamlık11
- Müslümanlık
- islav12
- Slav
- islavca17
- Slavca
- islavist16
- Slavist
- islavistik18
- Slavistik
- isleme8
- İslemek işi
- islemek9
- İse tutup karartmak
- islenme9
- Islenmek işi
- islenmek10
- İsli hâle gelmek
- isli5
- İsi olan, islenmiş, is bulaşmış
- islim7
- Gücünden yararlanmak için elde edilen buhar, istim
- isloven15
- Sloven
- ismen7
- Adını belirterek, adını söyleyerek, adını vererek
- ismet7
- Ahlak kurallarına bağlı kalma durumu, sililik.
- ismetli9
- Ahlâk kurallarına bağlı, ismet sahibi
- ismetsiz14
- Ahlâk kurallarına aykırı davranan
- isnaden10
- Dayanarak
- isnat6
- Suç yükleme
- isot6
- Kırmızı, acı biber.
- ispalya14
- Sırık
- ispanya14
- Boyacılıkta kullanılan tebeşir tozu
- ispanyol16
- Kökeni İspanya olan kimse.
- ispanyolca21
- Bu dille yazılmış olan
- ispanyolet18
- Pencere kanatlarını kapadıktan sonra sürgülemeye yarayan ve ortasında her iki yana işleyen tutacak yeri bul…
- ispari11
- Izmaritgillerden, kurşun renginde bir balık (Sargus annularis)
- ispat10
- Delil ve hüccet göstererek bir şeyin gerçek yönünü ortaya çıkarma
- ispati11
- İskambil kâğıdında sinek
- ispatlama15
- Kanıtlama
- ispatlamak16
- Kanıtlamak
- ispatlanmak17
- Tanıtlamak işi yapılmak, tanıtlanmak
- ispatlı13
- Müdellel
- ispenç14
- Bodur bir cins horoz veya tavuk
- ispençiyari21
- Eczacılık
- ispendek15
- ispermeçet19
- Balinalardan ve özellikle ispermeçet balinasının başından çıkarılan, mum yapımı ve kozmetik sanayisinde kul…
- ispinoz16
- İspinozgiller familyasının Fringilla cinsinden kuş türlerinin ortak adı
- ispinozgiller26
- Ötücü kuşlar takımından kuşları içeren kuş familyası
- ispir10
- At veya araba uşağı
- ispiralya16
- Gemi kamaralarını aydınlatmak için güvertelerde açılan küçük yuvarlak camlı kaporta
- ispirto13
- Etil alkol
- ispirtocu19
- İspirto içen kimse
- ispirtolu16
- Ispirtosu olan
- ispirtoluk17
- İspirto ocağı, kamineto
- ispit10
- Jant
- ispiyon15
- Birinin sırlarını, davranışlarını, düşüncelerini gözleyip başkalarına bildirerek çıkar sağlayan (kimse)
- ispiyoncu21
- İspiyon
- ispiyonculuk25
- İspiyoncu olma durumu
- ispiyonlama20
- İspiyonlamak işi
- ispiyonlamak21
- Birinin sırlarını, davranışlarını, düşüncelerini gözleyerek yetkili kişilere bildirmek, gammazlamak
- ispritizma19
- Ruhun ölmediğine inanan, gereğinde ölülerin ruhlarıyla ilişki kurulabileceğini ileri süren inanış, ruh çağırma
- ispritizmacı25
- Ispritizma ile uğraşan kimse, ruh çağırımcı
- ispritizmacılık29
- Ispritizmacının işi
- israf12
- Gereksiz yere emek, para, zaman v.s.'ni harcama
- israfil14
- Kıyametin ve ahiret gününün, yani yeniden dirilmenin başlangıcında sûr'a üflemekle görevli melek. Allah'a e…
- israilli9
- Kökeni İsrail olan kimse.
- istadya12
- Uzakta bulunan iki noktanın arasını ölçmekte kullanılan araç
- istanbul12
- Marmara Bölgesi'nde yer alan, Türkiye'nin en büyük şehri ve en büyük ili
- istanbulin14
- Tanzimattan Meşrutiyete kadar Türkiye'de kullanılan, yakası kapalı bir tür erkek ceketi.
- istanbullu15
- İstanbul ilinden olan kimse.
- istanbulluluk19
- İstanbullu olma durumu.
- istasyon13
- Tren ve metronun durup yolcuların indikleri veya bindikleri yer.
- istatistik12
- Düsturlarını ihtimaliyet teorilerinden alarak eldeki verileri grafik ve sayı şeklinde değerlendirmeye dayan…
- istatistikçi17
- Ekonomik, sosyal ve kültürel konularda istatistikler elde etmek amacıyla bilgiler derleyen, düzenleyen, ana…
- istatistikçilik20
- İstatistikçi olma durumu
- istatistiki13
- Sayımlamalı
- istavrit15
- Uskumrugillerden, pulsuz ve az kılçıklı balık, karagöz istavrit
- istavroz19
- Haç.
- istek6
- Bir şeye duyulan eğilim, arzu, şevk, heves
- isteka7
- Bilardo oyununda toplara vurmak için kullanılan sopa; bilardo sopası.
- isteklendirme17
- İsteklendirmek işi, teşvik, motivasyon
- isteklendirmek18
- Birinde bir şey yapma isteğini uyandırmak, özendirmek, teşvik etmek, motive etmek.
- isteklenmek13
- Bir şeye karşı istek duymak, heveslenmek
- istekli8
- Bir şeye karşı isteği olan
- isteksiz13
- İsteksizce
- isteksizce18
- İstek göstermeden, isteksiz olarak
- isteksizlik16
- İsteksiz olma durumu
- istem7
- Bir kişiden bir şeyi yapmasını veya yapmamasını isteme, talep, arzu
- isteme8
- İstemek işi
- istemek9
- İstek duymak; arzulamak.
- istemli9
- Yapılıp yapılmaması insanın kendi isteğine bağlı olan
- istemseme13
- Iradeyi etkileyebilecek güçte olmayan, gelip geçici isteme
- istemsiz14
- İstenmeden yapılan
- istenç10
- İrade
- istenççi15
- İstenççilik yanlısı kimse
- istenççilik18
- Akla ve bilmeye değil de iradeye üstünlük tanıyan, ruhsal olayların ve bilgi sürecinin temelinde iradeyi gö…
- istençli12
- İradeyle yapılan, iradi
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).