Sözlük · D harfi · 4.102 kelime · sayfa 14/21
D Harfi (Sayfa 14/21)
DİYALEKTOLOG ile DOĞRUCU arasındaki kelimeler, anlamları ve Scrabble puanlarıyla. D ile başlayan kelimeleri harf sayısına göre görmek için D ile başlayan kelimeler listesine bak.
- diyalektolog22
- Diyalektoloji uzmanı
- diyalektoloji28
- Lehçe bilimi
- diyalektolojik29
- Diyalektoloji ile ilgili
- diyalel11
- Bir önermeyi başka bir önerme ile tanıtlamak yoluyla yapılan sofizm, üstü örtülü bir tür kısır döngü
- diyaliz14
- Bazı cisimlerin gözenekli zarlardan geçebilmesi temeline dayanan bir çözümleme veya arıtma yöntemi
- diyalog16
- Hikâye, oyun, roman, v.s. eserlerde iki veya daha çok kimsenin konuşması
- diyanet11
- Din kurallarına tam bağlı olma durumu
- diyapazon21
- Titreştirilince ana seslerden birini veren, U biçiminde, küçük bir çelik araç
- diyapozitif29
- Saydam bir yüzey üzerine alınmış, projeksiyonda kullanılmaya özgü, pozitif görüntü
- diyar9
- Ülke
- diyarbakır17
- Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan, (2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre) Türkiye'nin 9. büyük ili
- diyarbakırlı20
- Diyarbakır ilinden olan kimse.
- diyarbakırlılık24
- Diyarbakırlı olma durumu.
- diyarıgurbet24
- İş, eğitim vb. sebeplerle göç edilen yabancı yer.
- diyastaz16
- Filizlenmeye başlamış tahıl tanelerinde bulunan ve nişastayı şekere çeviren azotlu maya
- diyastol14
- Sistolden sonra karıncıkların genişlemesi
- diyatome14
- diye8
- Herhangi bir yargıya vararak
- diyet9
- Sağlığı korumak veya düzeltmek amacıyla uygulanan beslenme düzeni
- diyetetik13
- Kötü beslenmenin yol açtığı hastalıkları, yiyeceklerin besin değerlerini inceleyen sağlık bilgisi dalı
- diyetisyen17
- Diyet uzmanı
- diyetli11
- diyetsiz16
- diyez12
- Notada bir sesin yarım ton inceltildiğini gösteren işaret
- diyoptri17
- diyorit12
- Özellikle plâjiyoklazdan oluşan, saydam, üstü tanecikli derinlik kayacı
- diyot10
- İkizuç, ikiz kıvıluç
- diz8
- Kaval, baldır ve uyluk kemiğinin birleştiği yer
- dizanteri14
- Ağrılı ve kanlı ishalle beliren, bağırsakta yaralara yol açan bulaşıcı, salgın hastalık
- dizanterili16
- Dizanteriye yakalanmış olan (kimse)
- dizayn13
- Çizim, tasarım, tasarçizim
- dizayncı19
- Çizitçi
- dizaynlı16
- dizdar13
- Kale bekçisi
- dizdirme16
- Dizdirmek işi
- dizdirmek17
- Dizmek işini yaptırmak
- dize9
- Şiirin satırları, mısra
- dizek10
- Porte
- dizel10
- Dizel motoru
- dizeleme14
- Dizelemek işi
- dizelemek15
- Dize durumuna getirmek
- dizeleştirme21
- Dizeleştirmek işi
- dizeleştirmek22
- Dize durumuna getirmek
- dizelge16
- Alt alta yazılmış şeylerin bütünü, liste
- dizeli11
- dizelik12
- dizem11
- Bir dizede ya da bir notada vurgu, uzunluk ya da ses özelliklerinin, durakların düzenli bir biçimde tekrarl…
- dizemli13
- Dizemli olan, tartımlı, ritmli, ritmik
- dizemsiz18
- Dizemi olmayan, tartımsız, ritmsiz
- dizey12
- Matris
- dizge14
- Bir bütün oluşturacak biçimde birbirine bağlı ögelerin bütünü; cümle, manzume, sistem.
- dizgeli16
- Sistemli
- dizgelilik19
- Sistemlilik
- dizgesel18
- Dizge ile ilgili, sistemli, sistematik
- dizgesiz21
- Dizgesi olmayan, dizgeye bağlı olmayan, sistemsiz
- dizgi14
- Bir metni, kurşundan dökülmüş harfler kullanarak, baskıya hazırlama.
- dizgici19
- Basımevinde dizgi işiyle uğraşan kimse; mürettip, dizmen, mürettip.
- dizgicilik22
- Dizgicinin işi, mürettiplik
- dizgin15
- Gemin uçlarına bağlanarak hayvanı yöneltmeye yarayan kayış
- dizginlemek21
- Ata dizgin takmak veya atı yürütmek için dizginini oynatmak
- dizginlenme21
- Dizginlenmek işi
- dizginlenmek22
- Dizginlemek işi yapılmak veya dizginlemek işine konu olmak
- dizginsiz22
- Dizgini olmayan
- dizi9
- Bir iplik veya tel üzerine dizilmiş inci, boncuk gibi şeylerin oluşturduğu bütün, sıra
- dizici14
- Dizgici
- dizicilik17
- Dizici olma durumu
- dizileme14
- dizilemek15
- Dizi durumunda sıralamak
- dizili11
- Dizilmiş olan, sıralanmış, mürettep
- diziliş15
- Dizilme işi
- dizilme13
- Dizilmek işi
- dizilmek14
- Dizi durumuna getirilmek, dizi işi yapılmak
- dizim11
- Dizilme işi, dizme
- dizin10
- Bir kitabın veya derginin kişi, konu, yer adı vb. bakımından içindekileri yer numarasıyla belirten ve eseri…
- dizinlemek16
- Dizinini yapmak.
- diziş13
- Dizmek işi veya biçimi
- dizleme13
- Dizlemek işi
- dizlemek14
- Dize kadar batmak
- dizlik11
- Dize, korumak amacıyla geçirilen şey
- dizme11
- Dizmek işi
- dizmek12
- Bazı nesneleri iplik, tel vb.ne geçirmek
- dizmen12
- Basımevinde dizgici, mürettip
- dizüstü17
- Dizler üzerinde durabilen veya dizler üzerine konduğunda çalıştırılabilen araç
- dizyem14
- Sıcakölçerde santigradın onda biri
- do5
- Müzikte kullanılan birinci nota
- dobra10
- Açık sözlü
- dobralık14
- doçent12
- Üniversitelerde profesörden önceki basamakta bulunan öğretim üyesi.
- doçentlik15
- Doçent olma durumu.
- dodurga17
- erkek ad
- dogma13
- Belli bir konuda ileri sürülen bir görüşün sorgulanamaz, tartışılamaz gerçek olarak kabul edilmesi
- dogmacı19
- dogmacılık23
- Öne sürülen öğreti ve ilkeleri eleştirmeden doğru olarak benimseyen ve benimsediği varsayımlardan katı bir…
- dogmatik16
- Felsefe ve din dogmalarının mantıksal ve sıralı bir yolla ortaya konuluşu
- dogmatizm21
- Dogmacılık
- doğa14
- Kendi kuralları çerçevesinde sürekli gelişen, değişen canlı ve cansız varlıkların hepsi; tabiat, natür
- doğacı20
- Doğacılık yanlısı olan, natürist
- doğacılık24
- Toplumsal kuruşların ve yaşayış biçiminin doğaya dönük olmasını amaç edinen öğreti, natürizm, nudizm
- doğaç18
- Şiir veya sözü birdenbire, düşünmeden, içine doğduğu gibi söyleme, irtical
- doğaçlama23
- Yazılı metni olmayan, kararlaştırılmış taslağı, yerine, zamanına göre oyuncular tarafından, sahnede yakıştı…
- doğaçlamak24
- Içten gelerek söylemek, irticalen dile getirmek
- doğaçtan21
- doğal15
- Doğada doğada bulunan.
- doğalcı21
- Doğalcılık yanlısı olan, natüralist
- doğallaşmak25
- Doğal duruma gelmek, tabiîleşmek
- doğallaştırmak29
- Doğal duruma getirmek, tabiîleştirmek
- doğallık19
- Doğal olma durumu, tabiîlik
- doğallıkla21
- Doğal olarak
- doğan15
- Gündüz yırtıcı kuşları (Falconiformes) takımından Falconidae (doğangiller) familyasından Falco cinsini oluş…
- doğancı21
- Avcı doğan yetiştiren veya doğanla avlanan kimse
- doğanhisar25
- Konyanın bir ilçesi
- doğankent19
- Giresun ilinin bir ilçesi.
- doğanşar21
- Sivas ilinin bir ilçesi.
- doğanşehir27
- Malatya'nın bir ilçesi.
- doğanyol21
- Malatya'nın bir ilçesi
- doğanyurt22
- Kastamonu ilinin bir ilçesi
- doğaötesi26
- Us ve sezgiyle elde edilen ilk ilkeleri ya da saltık bilgiyi konu alan felsefe, fizikötesi, °metafizik.
- doğasever26
- Doğanın kirlenmesine ve tahrip edilmesine karşı çıkan (kimse)
- doğaseverlik29
- Doğasever olma durumu
- doğaüstü23
- Doğa yasalarına uymayan, doğa yasalarıyla açıklanamayan, tabiatüstü
- doğaüstücü30
- Doğaüstücülük yanlısı, sürnatüralist
- doğdurma22
- doğdurmak23
- Doğuncaya kadar beklemek
- doğma16
- Doğmak işi
- doğmaca21
- Içten geldiği gibi, irticalen, doğaçlama
- doğmak17
- Dünyaya gelmek
- doğram17
- Doğrama sonucu ortaya çıkan parça
- doğrama18
- Doğramak işi
- doğramacı24
- Ahşap doğrama yapan kişi
- doğramacılık28
- Doğramacının yaptığı iş
- doğramak19
- Keserek parçalamak veya elle küçük parçalara ayırmak
- doğranış22
- doğranma19
- Doğranmak işi
- doğranmak20
- Kesilmek, parça parça edilmek
- doğratma19
- Doğratmak işi
- doğratmak20
- Doğramak işini yaptırmak
- doğrayış24
- Doğramak işi veya biçimi
- doğru16
- Gerçek, hakikat
- doğruca21
- Doğruya yakın
- doğrucu22
- Her şeyin doğrusunu söylemeyi huy edinmiş olan (kimse)
Anlamlar: Vikisözlük (CC BY-SA).